Het GFT-afval van elke Vlaming komt nog steeds grotendeels terecht op het gemeentelijke Containerpark. In totaal gaat het in Vlaanderen om zo’n 350.000 ton per jaar, een immense hoeveelheid die nog jaarlijks aangroeit. Het merendeel hiervan wordt via de diverse composteerinrichtingen in Vlaanderen verwerkt tot compost.

Bermmaaisel is maatschappelijk gezien een nog groter probleem. Jaarlijks komt zo’n 4 à 500.000 ton maaisel van al onze weg- en kanaalbermen. Volgens de wetgeving moet dit afgevoerd worden en als afval verwerkt. In de praktijk is dit echter een steeds groeiende problematische afvalberg waarmee de klassieke afvalverwerking geen weg weet. Op dit ogenblik wordt slechts een kleine 10% van deze enorme afvalstroom op een legale wijze verwerkt.

 

 

Eneco, één van grootste producenten van groene energie in Vlaanderen, en Pro Natura een groep van Sociaal Economiebedrijven hebben rond deze maatschappelijke en technische uitdaging de handen in elkaar geslagen.

Ze hebben een maatschappelijk en industrieel project uitgewerkt om deze enorme afvalstromen om te zetten in grondstof voor de productie van hernieuwbare groene energie. Tegelijkertijd zal met dit project op grote schaal “nieuwe- kansen- tewerkstelling” worden gecreëerd  voor laaggeschoolden en kansengroepen en via de inzet van locale landbouwers speelt het project ook in op de verbredingsdoelstellingen.

 

Via dit project wordt eveneens een belangrijke stap gezet naar de realisatie van de Vlaamse doelstellingen inzake hernieuwbare energie in de realisatie van de Kyotodoelstellingen !

 

 

Beide partners hebben bewust niet gekozen voor een “klassiek economische aanpak” maar voor een duidelijk maatschappelijk project. Dit is ook het uitgangspunt van het “DENT-concept” (Duurzame Energie uit Natuur en Tuin).

 

Het maatschappelijke uitgangspunt bestond er in om een duurzame oplossing te vinden voor twee van de meest problematische afvalstromen, zijnde GFT en vooral bermmaaisel. De oplossing moet eveneens economisch rendabel zijn om de continuïteit van exploitatie te garanderen !

 

Het concept bestaat uit drie fasen :

 

de voortrein : Dit is naar operationele uitdagingen misschien wel het moeilijkste projectonderdeel. Bermmaaisel is immers een uiterst moeilijk te behandelen biomassa. Ze komt op een uiterst verspreide wijze in piekmomenten massaal vrij, zit vol met zwerfvuil en begint bijna onmiddellijk  te degeneren. In het kader van het DENT-project werden een analyse gemaakt van deze problematiek en werden een aantal theoretische modellen van operationele verwerking uitgewerkt. Het komt er nu op aan deze modellen aan de praktijk te toetsen en via diverse fondsen projectmiddelen te genereren om de innovatieve aspecten ervan maximaal te ontwikkelen.

 

de productie van duurzame energie : De technologie van de droge vergisting is de best beschikbare om bermmaaisel om te zetten in duurzame elektriciteit en warmte-energie.  OWS een Vlaams bedrijf uit de Gentse Kanaalzone is met haar DRANCO-technologie een belangrijke wereldspeler op dit vlak. Het is dan ook de bedoeling om van deze technologie gebruik te maken bij de realisatie van het businessplan.  In eerste instantie zal ook worden geopteerd voor bijmenging van bermmaaisel in reeds bestaande natte vergistinginstallaties in het kader van de mestverwerking.

 

commercialisatie energie en restproducten : Eneco zal de geproduceerde groene elektriciteit verkopen aan openbare en industriële klanten. Voor de warmte worden samenwerkingsverbanden gezocht met de industrie en openbare instellingen. Het digestaat, de restmassa die overblijft na de verwerking, is een ideaal uitgangspunt voor een composteerinrichting. Er zal dan ook voor de inplanting van nieuwe vergistinginstallaties in eerste instantie gezocht worden naar samenwerking met de bestaande composteerbedrijven.

 

Een heel belangrijk uitgangspunt voor de realisatie van het DENTconcept is de “participatieve” aanpak zodat de lokale gemeenschap en burgers kunnen participeren in de concrete projecten. 

Omwille van operationele en duurzaamheidoverwegingen zullen nieuwe droge vergistinginstallaties worden ingepland in industrieterreinen, gelegen langs bevaarbare waterwegen. De dimensionering van de installaties zal worden bepaald via een delicate afweging tussen locale energiebehoeften, optimalisatie van de investeringskost en draagkracht van de regio. In het oorspronkelijk theoretische businessmodel werden zo’n 11 installaties voorzien van 60.000 ton en 2 van 120.000 ton. Dit model zal moeten worden getoetst en aangepast aan de reële situatie van de markt en de fysische opportuniteiten op het terrein zelf.

Als het model kan worden gerealiseerd zal dit wel betekenen dat via het project op termijn zo’n 900.000 ton “probleemafval” kan worden verwerkt tot groene energie. Hiermee zullen op termijn ook zo’n 100 à 200 “nieuwe –kansen- jobs" worden gecreëerd en in totaal ettelijke tientallen miljoenen euro's worden geïnvesteerd in extra productie van groene energie !

 

 

Een samenwerking op dit niveau tussen een grote economische speler uit de “klassieke economie” en een bedrijf uit de “sociale economie” is nieuw en innoverend. Beide partners zullen rond dit maatschappelijk – economisch thema samenwerken vanuit hun eigen knowhow en bedrijfsfilosofie. De verwachting is ook dat een dergelijke intensieve samenwerking beide partijen in staat zal stellen elkaars cultuur en kennis beter te leren kennen wat een interessante kruisbestuiving aan cultuur, strategie en filosofie kan bewerkstelligen.

De partners zijn er immers van overtuigd dat de “klassieke” en de “sociale” economie in de toekomst meer en meer zal moeten samenwerken. De sterkten en knowhow die beide partijen in zo’n samenwerking inbrengen zullen samen meer kwaliteit opleveren dan de pure som van beide apart !

Kijk ook naar de presentatie door een klik op de link hieronder  !